شهر خوب شهروند خوب: تفکری که شهر را خراب می‌کند

منتشرشده در مشهد فردا یکشنبه, 16 آبان 1395 00:00

می‌گویند روزی سقراط حکیم بر دروازه شهری نشسته بود. شخصی به او رسید و گفت : من ساکن فلان شهر هستم و پس از سال‌ها تصمیم گرفته‌ام شهر خودم را عوض کنم و به شهر دیگری کوچ کنم به نظر شما این شهر برای مهاجرت چگونه شهری است‌؟

 

سقراط از آن شخص می پرسد: اهالی شهر شما چگونه مردمی هستند؟

او می‌گوید‌: مردمی هستند بدبین و زورگو که در امانت خیانت می کنند و نسبت به هم نامهربان و بیگانه هستند.

سقراط می‌گوید اهالی این شهر نیز چنین مردمی هستند و آن شخص را از مهاجرت به آن شهر منع می‌کند

در روزهای بعد‌، که سقراط در همان محل نشسته بود شخص دیگری به سقراط مراجعه می‌کند و می‌گوید علاقمند است که به این شهر مهاجرت کند‌.

سقراط همان سوال قبلی خود را تکرار می‌کند و می‌پرسد‌: به نظرت اهالی شهر خودت چگونه مردمی هستند؟

آن شخص می‌گوید‌: مردمی صمیمی‌، مهربان‌، امانتدار و با دیانت‌. سقراط برمی‌گردد و می‌گوید‌: اهالی این شهر هم این گونه‌اند و آن شخص را تشویق می‌کند که به آن شهر مهاجرت کند.

به جای تغییر شهر، تفکر را تغییر دهید

مردی می‌خواست از شهر خود مهاجرت کند‌. در دروازه‌ی شهر به دوستی رسید که از احوال او جویا شد‌. مرد درد دلش باز شد و شروع کرد به بدگویی از همشهری های خود که شهر را غیر قابل تحمل ساخته اند و این که بیشتر اهالی مجبور شده اند ترک دیار کرده و به سایر شهرها بروند‌.

دوست آن فرد برگشت و گفت‌: ای کاش اهالی شهر شما به جای تغییر شهرشان ، خودشان را تغییر بدهند . چون با این طرز تفکر شهر دیگری را نیز خراب خواهند کرد‌.

 

خطرناکترین وضعیت

گفت : خطرناکترین وضعیت برای یک شهر چیست ؟

گفتم : زلزله

گفت : نه

گفتم : خطر سیل

گفت : نه

گفتم : راه بندان

گفت : نه

گفتم : شیوع اعتیاد

گفت : نه

گفتم : وجود افراد جنایتکار

گفت : نه

گفتم : جواب سوال را نمی‌دانم

گفت :  آنها خانه‌هایی می‌سازند که در مقابل زلزله استحکام ندارد‌، چنان بدون بهداشت زندگی می کنند که در مقابل بیماری‌ها امان ندارند ، در مسیری تفریح می‌کنند که برای فرار از سیل زمان ندارند و چنان به آموزش و تربیت فرزندانشان بی اهمیت می‌شوند که از نوع ناهنجاری های اجتماعی از جمله اعتیاد و جنایت و دزدی امان ندارند.

رفتارها و نگرش‌های هر شهروندی در سرنوشت آن شهر دخالت دارد.

شهروندی که خود را عضوی از خانواده بزرگ شهری می‌داند و تلاش می‌کند همواره وظایف شهروندی را به خوبی انجام دهد باعث می شود رفتارهای شهروندی و اجتماعی شده در دیگران نیز پرورش یابد.

مطالعات نشان می‌دهد که شهروندان مسئولیت پذیر و آشنا به حقوق شهروندی خود به خود به وجود نمی‌آید، بلکه در اثر آموزش مهارت‌های زندگی جمعی و تحت آشنایی با فرهنگ شهرنشینی اهالی می‌آموزند ، چگونه در یک شهر زندگی کنند‌، چگونه حریم خصوصی دیگران را محترم بشمارند و در نهایت چگونه در اداره یک شهر مشارکت نمایند.